Update mei 2026 - Een weekend Spanje vol sfeer, bergen, rust, natuur en eindelijk vooruitzicht op de start van de bouw
21 mei 2026 zijn we weer even naar Spanje geweest. Dit keer samen met onze vrienden Arie en Jantine. Een korte trip van donderdag tot zaterdagavond, maar wat hebben we weer genoten.
Eigenlijk wilden we vooral even bijkomen, de omgeving laten zien en natuurlijk weer even voelen waarom deze streek ons hart heeft gestolen.
En eerlijk is eerlijk… iedere keer als we terugkomen wordt dat gevoel alleen maar sterker.
Vroeg op pad richting Spanje
Donderdagochtend ging de wekker héél vroeg. Maar zodra je op Rotterdam The Hague Airport loopt, begint het vakantiegevoel eigenlijk meteen.
Nog even en we zaten weer tussen de bergen, de palmbomen, de amandelbomen en het ontspannen Spaanse leven.
De vlucht met Transavia verliep heerlijk rustig. Geen drukte, geen stress en vooral geen eindeloze files zoals we die in Nederland gewend zijn.
Dat verschil merkten we trouwens direct weer toen we zaterdagavond terugkwamen. In Spanje reden we dagenlang ontspannen door bergen, dorpjes en rustige wegen. Eenmaal terug in Nederland stonden we vrijwel direct weer in de file.
Het bouwterrein van Casa de la Almendra bezocht
Natuurlijk zijn we direct naar ons terrein gegaan in Macisvenda, een klein dorpje in de regio Murcia vlakbij de prachtige Hondonvallei. Hoewel er nog steeds niet gebouwd werd, voelde dit bezoek toch anders dan de vorige keren. Nu lijkt het eindelijk écht dichtbij te komen.
Over twee weken gaat onze aannemer José Antonio Ruiz beginnen met de bouw van Casa de la Almendra.
Dat maakt alles ineens veel tastbaarder.
We hebben Arie en Jantine uitgebreid rondgeleid over het terrein en verteld wat waar gaat komen:
het gastenverblijf
het zwembad van 10 x 5 meter
de ruime camperplekken
de honestybar
de buitenkeuken
de plekken waar straks iedereen van het uitzicht kan genieten
Terwijl we daar stonden, zagen we het zelf ook steeds meer voor ons.
Nu is het nog een rustig stuk natuur met amandelbomen, wilde bloemen, stenen en uitzicht op de bergen, maar straks hopen we daar gasten te ontvangen die precies komen voor datgene waar wij zelf ook zo van genieten: rust, ruimte, natuur en het ontspannen Spaanse buitenleven.
Wat ons trouwens iedere keer weer opvalt in deze streek, is het heerlijke verkoelende briesje dat er bijna altijd staat. Zelfs als de zon flink schijnt, blijft het aangenaam aanvoelen. Dat maakt het klimaat hier echt bijzonder prettig.
Wat is het landschap op dit moment mooi. Overal staan bloemen en planten in bloei. Groene valleien, ruige bergen, amandelbomen en prachtige vergezichten.
Soms rijden we ergens en denken we alleen maar: "Wat is het hier toch ongelooflijk mooi."
Lunchen bij El Fielato
Donderdagmiddag gingen we lunchen bij restaurant El Fielato. Deze plek kenden we al van een eerdere reis en juist daarom wilden we Arie en Jantine hier graag mee naartoe nemen.
Sommige plekken wil je gewoon delen en El Fielato is daar absoluut één van.
Het is een bijzonder grotrestaurant midden in een schitterend bergachtig gebied. Alleen de rit erheen is al prachtig. Bergen, kloven, bochtige weggetjes en uitzichten, waarbij je eigenlijk om de paar minuten wilt stoppen voor een foto.
Binnen hangt een geweldige sfeer. Dikke witte muren, gewelven en dat typisch Spaanse gevoel alsof de tijd daar nét iets langzamer gaat.
En dan het eten…
Een heerlijk driegangen dagmenu voor een prijs waarvan je in Nederland tegenwoordig nog nét een broodje en een drankje kunt kopen.
We hebben echt zitten smullen. Goed eten, gezelligheid en vooral heel veel lachen, dat zijn toch de momenten die blijven hangen.
Dit keer verbleven we bij Henk en Angelie van Casa de la Piña in Hondón de los Frailes.
Wat een fijne plek. Kleinschalig, sfeervol en ontzettend gastvrij. Slechts drie kamers, een honestybar, een heerlijk zwembad en een sfeer waardoor je je direct welkom voelt.
En dan het ontbijt…
Vers gebakken brood, huisgemaakte jam, heerlijke verschillende soorten kaas en vleeswaren, een vers eitje en iedere ochtend weer iets verrassends erbij.
Je merkt aan alles dat dit met liefde wordt gedaan.
Precies dát gevoel willen wij straks ook creëren bij Casa de la Almendra.
Geen massatoerisme, geen haast gewoon genieten van het buitenleven, de rust en de natuur.
Donderdagavond eten bij Veintiocho
Donderdagavond gingen we eten bij restaurant Veintiocho in Hondón de los Frailes. Een gezellig restaurant gerund door Nederlanders, gelegen in een sfeervol straatje van het dorp.
Een leuke combinatie van Spaanse gezelligheid met een klein Nederlands tintje.
En eerlijk is eerlijk: na al het eten van die eerste dag begonnen we langzaam te begrijpen waarom wandelen in die bergen misschien toch geen slecht idee is.
Rondrijden door de streek
Vrijdag hebben we veel rondgereden door de omgeving van de Hondonvallei en Murcia. Wat stond alles prachtig in bloei. Groene valleien, kleurrijke bloemen, cactussen, olijfbomen, amandelbomen en overal dat heldere Spaanse licht.
Het blijft bijzonder hoe deze streek tegelijk ruig én rustgevend aanvoelt. Soms reden we een bergweggetje op en keken we uit over enorme valleien met kleine dorpjes in de verte. Dan stapten we even uit om gewoon stil te genieten van het uitzicht.
Dat is misschien ook precies wat deze streek zo bijzonder maakt. Geen massatoerisme en geen drukte, maar juist ruimte, natuur en stilte.
We bezochten onder andere Novelda, met de indrukwekkende kerk Santuario de Santa María Magdalena. Een bijzonder gebouw dat qua stijl veel weg heeft van Gaudí.
Alsof iemand dacht: laten we een kerk bouwen… maar dan nét even anders. Dat is behoorlijk goed gelukt!
Ook Pinoso was weer gezellig druk en sfeervol. De straatjes waren feestelijk aangekleed met vlaggetjes, overal zaten mensen op terrasjes en je voelt gewoon die typische Spaanse levendigheid.
Vrijdagmiddag lunchen bij La Font
Vrijdagmiddag lunchten we bij La Font in Hondón de las Nieves.
Een typisch Spaans restaurant waar Engels nog echt een vreemde taal is. Eerlijk gezegd maakt dat het juist extra leuk.
La Font wordt gerund door Virtu, een ontzettend hartelijke Spaanse kokkin die heerlijke eerlijke gerechten op tafel zet. Hier geen ingewikkelde fratsen of hippe menukaarten, maar gewoon een verse Spaanse keuken met prachtige smaken.
En het mooiste? Het menu del día is hier zelfs nog voordeliger dan je eigenlijk zou verwachten. Een voorgerecht, hoofdgerecht, dessert, wijntje én koffie voor een bedrag onder de 15 euro per persoon.
En de kwaliteit? Echt ontzettend goed.
Verse ingrediënten, pure smaken en precies dat warme Spaanse gevoel waar wij zo van houden.
Dit zijn van die plekjes die je normaal alleen leert kennen als je de streek echt een beetje begint te ontdekken.
Vrijdagavond paella bij Henk en Angelie
Vrijdagavond werden we door Henk en Angelie van Casa de la Piña uitgenodigd om paella te komen eten.
Nou… dát hebben we geweten. Wat was dat ontzettend lekker!
Een grote pan verse paella op tafel, gezellig buiten zitten, goede gesprekken en heerlijk eten. Zo’n avond waarop niemand haast heeft en je eigenlijk niet wilt dat de avond eindigt.
En stiekem merk je dan ook meteen waarom mensen zo graag terugkomen bij een kleinschalige bed and breakfast zoals Casa de la Piña. Niet alleen vanwege de mooie kamers of het zwembad, maar vooral vanwege de sfeer en de gastvrijheid.
Volgens ons hebben we meer gelachen dan gepraat.
En misschien is dát uiteindelijk wel het echte Spaanse leven. Samen en tijd voor elkaar.
Nog even ontspannen aan het zwembad
De laatste dag konden we nog heerlijk ontspannen aan het zwembad bij Casa de la Piña voordat we eind van de middag weer richting luchthaven gingen.
Even helemaal niks. Alleen zon, rust en genieten.
En ergens tussendoor besef je dan: dit is straks gewoon onderdeel van ons leven.
En toen kwam er goed nieuws…
Terwijl we deze blog schrijven kwam er een bericht binnen via onze makelaar Cindy Duijkers van de aannemer, José Antonio Ruiz.
De architect is persoonlijk naar de architectenvereniging gegaan om zijn beklag te doen over de vertraging van de goedkeuring van ons project.
Daar kreeg hij te horen dat de goedkeuring waarschijnlijk heel snel wordt afgegeven.
Als dat inderdaad gebeurt, gaat José Antonio direct naar het gemeentehuis om de bouwvergunning aan te vragen en kan de bouw per direct starten!
Daarnaast heeft José Antonio inmiddels:
de aansluiting voor het irrigatiewater aangevraagd
de elektriciteitsaansluiting in gang gezet
voorbereidingen getroffen voor de toegangspoorten
plannen gemaakt om te starten met het uitgraven van de fundering
voorbereidingen getroffen om het terrein volledig te omheinen
Er wordt dus achter de schermen hard gewerkt om zo snel mogelijk te kunnen beginnen.
Dat voelt na zo lang geduldig zijn eerlijk gezegd best bijzonder om op te schrijven.
Nog héél even geduld…
Het terrein is nu nog leeg en stil.
Maar terwijl we daar stonden zagen we het al helemaal voor ons: het gastenverblijf, het zwembad, de camperplekken, mensen die genieten van de rust, een drankje bij de honestybar, samen koken en eten bij de buitenkeuken, de ondergaande zon achter de bergen...
Nog heel even geduld.
De droom begint nu langzaam écht werkelijkheid te worden.
Tot snel, we kunnen niet wachten dit alles met jullie te delen!
Nathalie & Richard
Casa de la Almedra
Hopelijk gaat alles nu snel rollen!! De plannen zijn igg super❤️ Groetjes van Yvonne (zit nu zwaar te genieten in Griekenland)